Hoe zit dat met liefdesverslaving? Een kijkje in angstige hechting

Na de focus op het vermijden van liefde in de afgelopen twee weken, draaien we de medaille nu om naar de andere kant.

Wat ontmoeten we daar?

De afhankelijke liefde. De verslaving.

Voordat ik verder ga, wil ik deze term een beetje nuanceren. Want als ik het zo zeg, zou je kunnen denken dat aanhankelijkheid toch wel heeeeel ongezond is. Dus laten we niet vergeten:

Mensen zijn gemaakt om elkaar lief te hebben, te verbinden en te hechten.

We zijn intern bedraad om met elkaar te relateren. Ja, we zijn afhankelijk van elkaar; we zouden ons hele leven niet in ons eentje kunnen overleven.

Bij ‘afhankelijkheid’ kan iemand echter té afhankelijk worden van andere mensen om zich veilig, compleet en geliefd te voelen. Het gezonde antwoord is ook niet onafhankelijkheid. Het is inter-afhankelijkheid.

Terug naar de 'love addict', vaak aangeduid als degene met een angstige hechtingsstijl.

Hoe de angstige gehechte geliefde zich kan gedragen

Mensen met liefdesafhankelijkheid of -verslaving ervaren relaties met een hoge intensiteit. Vaak hebben ze in het verleden een bepaalde mate van verwaarlozing ervaren, waardoor ze nu hunkeren naar wat ze niet kregen toen ze jong waren.

Iedereen die hen dan die liefde, aandacht en veiligheid geeft, is als de eerste druppel water na een week door de woestijn te hebben gezworven.

Natuurlijk is dat intens! Wat een opluchting, ik mag eindelijk drinken!

Echter, deze intensiteit kan verwarrend of overweldigend aanvoelen voor hun partners. Hun gedrag wordt vaak verkeerd begrepen. Zo noemen mensen het vaak behoeftig, aanhankelijk of dramatisch. Vooral in een langdurige relatie kan de liefdesverslaafde zich uiten met veel emoties, woorden en wanhoop om gehoord te worden.

De liefdesverslaafde uit die emoties door bijvoorbeeld te klagen, beschuldigen, of bekritiseren, Dit is meestal nogal overweldigend voor degene die het over zich heen krijgt. De muur van woorden en emoties kan opdringerig aanvoelen en ‘te veel’ zijn om te verwerken. En dat is het ook... wat niet betekent dat de liefdesverslaafde zelf ‘te veel’ is. Het is echter wel zo dat hun manier van uiten niet erg relationeel is.

Ze kunnen ook veel behoefte hebben aan geruststelling. Iemand met angstige hechting kan vaak bevestiging van de liefde zoeken door bepaalde woorden te willen horen, een berichtje te willen ontvangen of lichamelijke nabijheid te wensen. Wat an sich natuurlijk normaal is. Maar wanneer iemand mogelijk stil blijft, vertraagd reageert of emotioneel wat afstand neemt, voelt de pijn voor deze love addict vele malen heftiger dan de situatie zelf; ze reageren eigenlijk op iets wat in het verleden is gebeurd.

Waarom is dat? Omdat de liefdesverslaafde heeft geleerd dat liefde inconsistent is en veiligheid geen gegeven is (waarover dadelijk meer).

Dit is een ander soort onveiligheid dan de liefdesvermijder. Waar de liefdesvermijder bang is voor kwetsbaarheid en om zichzelf te verliezen door intimiteit, is de liefdesverslaafde vooral bang om verlaten te worden. Ze overanalyseren kleine veranderingen in toon of gedrag, of maken zich mogelijk overmatig zorgen over de stabiliteit van de relatie, zelfs als er weinig tot niets aan de hand is.

Het gevolg van hun gedrag? Ze zetten onbewust de connectie die ze proberen te waarborgen onder druk. Bezig zijn met de stemming en beschikbaarheid van hun partner, constant aanpassen om conflicten of afwijzing te vermijden, protesteren, herhaaldelijk appen, emotionele uitbarstingen, jaloezie of beschuldigingen. Het helpt niet.

De love addict probeert niet eens zozeer controle uit te oefenen; hij of zij is gewoon in paniek en voelt zich niet gezien. De manier waarop deze persoon reageert, is een poging om de verbinding te herstellen en een overweldiging in hun innerlijke wereld te kalmeren.

Dus wat moet je weten over de Liefdesverslaafde?

Wat we moeten begrijpen is dat onder deze acties een zenuwstelsel schuilgaat dat gevormd werd door angst voor verlies en een diep verlangen naar emotionele veiligheid.

Ja. Je hoort kritiek (niet helpend), maar je vriend(in) of partner verlangt ernaar om met jou in verbinding te zijn. Hij of zij weet gewoon niet hoe dit op een volwassen manier te vragen.

Begrijpen waar deze patronen vandaan komen, kan frustratie omzetten in empathie en je helpen om met meer compassie met elkaar om te gaan.

Liefdesverslaving ontstaat in de kindertijd. Veel mensen met angstige hechting groeiden op in een omgeving waar liefde inconsistent, onvoorspelbaar of voorwaardelijk was. Ouders of verzorgers waren emotioneel niet beschikbaar, superdruk, of het ene moment juist dichtbij en het andere moment niet.

De les? Liefde is fragiel en moet je verdienen, goed monitoren en hard voor vechten. Na verloop van tijd ga je dan vanzelf geloven dat liefde op elk moment kan verdwijnen.

Auw.

Omdat deze patronen zich al vroeg ontwikkelen, worden ze niet alleen opgeslagen als gedachten, maar ook als in het lichaam en het zenuwstelsel. Wanneer een partner zich (onbedoeld) terugtrekt of gewoon wat ruimte nodig heeft, kan dit het zenuwstelsel van de liefdesverslaafde activeren, alsof een oud overlevingsmechanisme de boel overneemt.

Ze gaan bijvoorbeeld in de vechtmodus :protesteren, beschuldigen en bekritiseren. Of de fixmodus :de ander in alles tegemoet komen, smeken, pleiten.

Deze emotionele reactie kan plotseling en buitenproportioneel aanvoelen voor jou als je aan de ontvangende kant ervan staat, maar aan de binnenkant is het heel echt en spannend. Zoals ik al zei; ze reageren niet alleen op wat er nu gebeurt; ze reageren op een levenlang aangeleerde onveiligheid.

Als je de partner bent van iemand met een angstige hechting, weet dan dat hun gedrag geen bewuste keuze of karakterfout is.

In de kern weerspiegelt je lief een diep vermogen tot verbinding, en zijn of haar gevoeligheid en emotionele afstemming is een gave. Ik gok zo dat je partner zeer empathisch, loyaal en geïnvesteerd is in de relatie. Hun angst komt niet voort uit een gebrek aan, maar juist uit een diepe liefde.

Het is echter ook zo dat als hun wonden uit het verleden niet geheeld worden, ze blijven twijfelen aan hun eigen waardigheid om geliefd te worden.

Dus hoe kun je samen hiervan? Door veiligheid, consistentie en wederzijds bewustzijn van wat er in jullie gebeurt.

Wanneer je als partner geduldig reageert in plaats van afwijzend en wanneer je oprechte geruststelling biedt in plaats van met tegenzin, begint het angstige systeem tot rust te komen.

Tegelijkertijd zal de liefdesverslaafde ook zelf aan de bak mogen. Hij of zij kan veel baat hebben bij het opbouwen van een innerlijk vermogen om met hun eigen ongemak om te gaan en zichzelf veiligheidte geven. Ze moeten leren zichzelf te reguleren en gezonder te communiceren. Dit zijn nieuwe vaardigheden.Verder zullen ze een stabiel gevoel van eigenwaardemogen opbouwen, wat ook betekent dat dit niet afhangt van de beschikbaarheid van hun partner.

Wat helpt, is om een shift te maken van schuld naar nieuwsgierigheid. In plaats van te vragen: “Waarom ben je zo?” kun je vragen: “Wat is er met je gebeurd en hoe kunnen we nu samen veiligheid creëren?”

Dat is goud.
Dat is kun je samen helen.
En met iemand die wellicht wat angstiger is, kun je er bijna zeker van zijn dat hun toewijding aan de relatie een grote bereidheid zal creëren om deze weg in te slaan.