Het onzinverhaal van: Mannen versus Vrouwen in Relaties

Soms voelt het alsof mijn partner en ik uit totaal verschillende werelden komen.

Een wereld met een compleet ander perspectief, realiteit, gewoonte of manier van omgaan met dingen.

Ik zie het aan het gezicht van mijn partner als ik uitleg hoe mijn hersenen iets interpreteerden wat hij zei of deed, en zijn gezicht is niets anders dan een vraagteken. "Eh?!! Heb je dat gehoord?"

Als je een heteroseksuele relatie hebt (of aan het daten bent), kan het worden Het is verleidelijk om misverstanden te wijten aan de verschillen tussen mannen en vrouwen.

Ik kom dagelijks veel berichten tegen op sociale media die zogenaamde must-knows delen over hoe mannen zijn versus hoe vrouwen zijn. Wat ze willen. Nodig hebben. Verlangen.

Algemeen, stereotiepe uitspraken die de aandacht trekken, maar nuance missen.

Bijvoorbeeld...

 "Vrouwen testen mannen om te zien of ze ruggengraat hebben."

"Mannen willen gerespecteerd en gewaardeerd worden. Vrouwen willen geliefd zijn."

"Vrouwen willen op hun mannen leunen."

"Vrouwen moeten de controle loslaten als ze echt een sterke man willen."

"Mannen willen dat hun vrouw zich meer overgeeft."

Yadayadayada.

Het voelt een beetje geloof aan mij.
Inspiratieloos.
Vzwart-wit. In doos.

Dus, natuurlijk snap ik dat. Voor heteroseksuele stellen is het lezen over mannen versus vrouwen kan kalmeren wanneer je het gevoel hebt dat je partner zich gedraagt als een buitenaards wezen in jouw ogen.

Dezelfde onderdelen, maar anders georganiseerd

Feit is: mannen en vrouwen bent anders. (Dat zijn mijn zus en ik trouwens ook). 

Gelijk in waarde, maar verschillend in bepaalde aspecten.

Biologisch gezien hebben vrouwen iets kleinere hersenen, met een dikker corpus callosum, waardoor ze het linkerdeel van hun hersenen gemakkelijker kunnen verbinden met het rechterdeel. Daarom zeggen ze dat mensen met een vrouwenlichaam vaak beter zijn in relaties.

En ja, hormonaal gezien werken we anders. Er zijn ook verschillen in spierdichtheid, botstructuur, en wel, heel duidelijk, het voortplantingssysteem ziet er anders uit (hoewel ze aanvankelijk hetzelfde beginnen te ontwikkelen). Dezelfde onderdelen, anders georganiseerd zoals Emily Nagoski graag zegt in haar boek 'Come as you Are'.

Dus ik ontken het verschil niet.

In feite is het van het grootste belang om een stem te geven aan wat het echt betekent om een man te zijn. Of om een vrouw te zijn. Buiten de maatschappelijke normen die beïnvloed worden door het institutionele patriarchaat.

Het verhaal overstijgen

Waar ik je in dit stuk over wil uitnodigen, is om de man overstijgen versus vrouwenverhaal. Want laten we niet vergeten dat de verschillen binnen een geslacht zijn veel groter dan de verschillen tussen geslachten (of minderheidsgroepen ets).

Ik vraag me af wanneer het gaat om met betrekking tot een ander menselijk!...

...is het niet veel meer nuttig om te zien hoe gelijk we kunnen zijnvia onze uniciteit? Om geen geslacht te zien, maar een mens?

Omdat met al dat gepraat over mannen versus vrouwenworden de verschillen soms te veel benadrukt, waardoor er meer misverstanden ontstaan of zelfs aannames doen die niet waar zijn voor deze specifieke persoon.

Je bent een kerel, dus je wilt je vrijheid vast het allerliefste.

Je bent een vrouw, dus je wilt vooral nabijheid, veiligheid en intimiteit.

Nee.

U bent je eigen individuele wezenmet uw eigen geschiedenis, afdrukken van het zenuwstelselZelfs je eigen unieke ervaringen hebben je gevormd.

Dat betekent dat je je misschien identificeert als vrouw én een grote behoefte hebt aan vrijheid en vrije tijd.

Of je identificeert je als een man van het cis-geslacht én je wilt meer nabijheid.

Je zou een man kunnen zijn die op zijn vrouw wil leunen. En visa versa!

Omdat je MENS bent.

En mensen hebben behoefte aan veiligheid, maar ook aan avontuur. We willen allemaal groeien en groeien, maar ook bijdragen aan het grotere geheel. We hebben allemaal een verlangen om gezien en erkend te worden voor hun individuele zelf, terwijl we ook verlangen om erbij te horen, verbonden te zijn, gesteund te worden en geliefd te zijn.

Dit willen we allemaal.
Zo zitten we allemaal in elkaar.
Wij zijn relationele wezens.

• Soms met een iets grotere behoefte aan persoonlijke ruimte, omdat we in het verleden te vaak zijn binnengedrongen.
• Of we zijn aan ons lot overgelaten, wat nu betekent dat we zo hongerig zijn naar liefde en verbondenheid, dat we ernaar verlangen om dicht bij elkaar te zijn.
• Misschien zijn we overvoerd met kritiek door onze partner, waardoor we meer dan normaal hongerig zijn naar respect en waardering.
• Misschien zijn we zo vervreemd geraakt dat we niet meer weten hoe we elkaar moeten vinden, wat betekent dat het grootste verlangen dat we hebben is om ons verbonden en geliefd te voelen.

Onze wensen, behoeften, gewoonten en patronen zijn gebaseerd op onze unieke geschiedenis en (tijdelijke) omstandigheden, meer dan op ons geslacht.

Probeer je echtgenoot, vriend, date of collega te zien als een individu, met zijn of haar individuele behoeften, verlangens, wensen en gebruiksaanwijzing. Leer ze kennen, wees nieuwsgierig. Heb er vrede mee dat je misschien niet alles van ze begrijpt - dat hoeft ook niet!

Toch kun je het proberen. Je beste informatiebron zit naast je.

Stop met het maken van veronderstellingen op basis van cliché generalisaties; ze kunnen in de weg staan van echt zien wie er voor je staat.