Relaties: gewoon doen of een plan maken?

"In de afgelopen jaren heb ik drie vrouwen gehad die me vertelden dat ze duidelijkheid willen over waar de relatie naartoe gaat. Nou, hoe weet ik dat nou! Ik voel me verstikt door het idee dat ik het in hokjes moet stoppen. Kunnen we niet gewoon ergens beginnen en kijken hoe het loopt?"

Mijn vriend, een kerel van 45, stelde me laatst deze vraag. Hij had het trouwens niet over daten in een vroeg stadium; hij had het over langdurige relaties.

Ik krijg zijn eerste reactie.

Hij is weerstaan van stijfheid. En dat is legitiem.

Maar omdat hij niet wil dat dingen in steen worden geschreven, vergeet hij dat de Het 'vleugellam maken' is het andere uiterste.

Ja, er is een gezonde middenweg.

Ooit gehoord van de uitdrukking: Als je ergens niet voor staat, kun je overal voor vallen?

Het is iets wat we altijd toepassen in ons professionele leven; we hebben een intentie, een visie, we stellen doelen, we maken budgetten.

Zelfs in ons persoonlijke leven hebben we een visie, stellen we intenties en doelen, investeren we in onszelf.

Waarom zouden relaties anders zijn?

Het zit zo... een relatie zonder visie is goed als je 16 bent en net begint te begrijpen hoe het is om romantisch betrokken te zijn.

Toch krijgen we als volwassenen een enorme kans om te groeien als we ons aan een ander mens binden. Want, zoals je eerder van mij hebt kunnen lezen, is dit op zich al supercomplex en zal het de sh*t uit ons halen.

Als we niet opstaan en onze relatie bewust leidenlopen we het risico op twee heel verschillende paden terecht te komen, niet op elkaar afgestemd te zijn en elkaar dat kwalijk te nemen.

Gezonde relaties vereisen leiderschap.

Het betekent dromend samen.

Wat intentie hebben we voor deze relatie? Is het een partnerschap of een tijdelijke verbinding?

Wat hopen we te bereiken? opstellen in de toekomst?

Hoe zouden we het vinden om op ons sterfbed terug te kijken op hoe we met elkaar omgingen?

Wat voor erfenis willen we onze kinderen achterlaten met betrekking tot gezond relateren, zodat ze hierdoor geïnspireerd kunnen raken?

En welke stappen zullen we elk jaar, elke maand, elke dag nodig hebben om daar te komen?

Dit betekent niet dat onze visie vanaf de eerste dag in steen is geschreven. Het is niet star.

Integendeel, we blijven het vormen.

Ik zie twee (of meer) pottenbakkende Patrick Swayze en Demi Moore-stijl.

(Muziekliefhebbers, klik hier voor de auditieve ervaring ermee)

Ze zitten allebei achter het pottenbakkerswiel (hun leven dat blijft draaien) en ze hebben een klomp klei (de relatie) die ze samen blijven vormen. Hij houdt haar in zijn armen, houdt haar veilig, zij begeleidt hem om een prachtige pot te maken (verwissel de voornaamwoorden waar je maar wilt).

Soms voegen ze water (aandacht, communicatie) om de klei vochtig en flexibel genoeg te houden. Soms voegen ze klei (de bouwstenen, doelen, uitstapjes en vakanties, enz.) om de creatie te versterken. Soms bewegen ze omhoog om de randen te verzachten, soms bewegen ze omlaag om de bodem te versterken.

In elk geval blijven ze de relatie vormgeven naarmate de tijd verstrijkt, rekening houdend met de veranderingen die ze allemaal doormaken en die op dat moment misschien iets nieuws vereisen. Denk aan: kinderen, ziekte, ouder worden, menopauze, verlies, carrièreveranderingen, enz.

Onnodig te zeggen dat ze ook hun eigen pottenbakkersschijf hebben waar ze hun eigen leven, carrière, vriendschappen, innerlijke groei, enz. vormgeven.

Maar wat niet verandert, is hun toewijding om achter de samengevoegde pottenbakkersschijf te zitten. De basis is er. Ze zijn toegewijd.

Vanuit een plaats van leiderschap, zittend achter de pottenbakkersschijf en raffinage de vorm van je pot, is een constant proces. Toch brengt het helderheid, afstemming.

Het proces van verfijning kan dingen losmaken en eng zijn. Daarom zit je samen aan de pottenbakkersschijf en houd je elkaar er doorheen, handen die in elkaar grijpen om door de modder te bewegen.

Stijfheid kan onveilig aanvoelen en weerstand oproepen.

Maar dat geldt ook voor 'vleugels geven' of het gewoon nemen zoals het komt.

Maar ik durf te wedden dat als jullie samen op pottenbakles zouden gaan, jullie het wel leuk zouden vinden ;-)