|
Spiegeltje, spiegeltje aan de wand...
Heb je ooit het gevoel gehad dat je bedrogen werd door het leven, toen je relatie veel pijnlijker bleek te zijn dan je je had voorgesteld?
Je zou niet de eerste zijn.
Het leek allemaal zo mooi in het begin. 'Eindelijk iemand die me begrijpt!'
Het leek gewoon de perfecte match.
De waarheid is: het kan heel goed zo zijn. Als... je bereid bent om door te zetten.
Onze partner: een spiegel voor onze onopgeloste problemen
Feit is: relaties zijn niet alleen maar rozengeur en maneschijn.
De sprookjes hielden ons voor de gek.
Ze zijn één grote spiegel voor onze onopgeloste problemen (wat een nooit eindigend proces is).
Nadat de initiële kick van de relatie is weggeëbd, komt de pijn van eerdere relaties of jeugdtrauma's naar boven.
We krijgen alle lelijkheid, de gebreken, de ongenezen wonden, ons eigen gevoel van onwaardigheid... en vooral: onze angst voor achterlating.
En onze partner is de wandelende, pratende spiegel die dit alles weerspiegelt. Auw.
Afhankelijk van hoe veilig we ons in onszelf voelen, kunnen we ons gaan gedragen om onszelf te beschermen tegen dit super enge fenomeen dat we 'relateren' noemen.
Ik bedoel... denk er eens over na...
- Wat als ze ontdekken dat we niet zo sterk, bekwaam, sexy of 'heel' zijn als ze eerst dachten?Â
- Wat als ze zich realiseren dat iemand anders misschien beter past?Â
- Wat als er iemand is die beter is voor mij?
- Wat als ze te veel verwachten en ik het niet kan geven?
- Wat als ik faal?
- Wat als...?
Wat als ze me echt zien zoals ik ben?
Dat is eng... zo blootgesteld zijn.
Het is vaak een onbewuste angst. Maar het kan je gedrag meer sturen dan je weet.
Twee uiteinden van dezelfde stok
Je kunt merken dat je in een van deze richtingen beweegt:
⇒ Je beweegt dichterbijJe probeert je vast te klampen aan de zekerheid die je partner biedt, omdat je denkt dat je hem of haar 'nodig' hebt.
⇒ Of jij intrekkenGeloven dat je in je eentje veiliger bent, geen echte intimiteit in je leven toelaten, hen wegduwen.
Beide beschermingsmechanismen komen voort uit dezelfde angst: de angst om alleen gelaten te worden.
Opnieuw.
Deze beschermingsmechanismen dienen een doel en zijn iets om aan te werken metniet oordelen. Ze helpen je kalmeer je zenuwstelsel zodat je je veilig en open kunt voelen om op een volwassen manier contact te maken.
Imperfecte soldaten van de liefde
Dan heb je nog een derde optie:
Je kijkt eens goed in die spiegel, schrikt niet terug voor het beeld dat je ziet, en je ziet het samen onder ogen.
Als je een partner hebt die bereid is om samen met jou in die spiegel te kijken en je liefdevol te steunen, dan is er schoonheid te vinden in de lelijkheid die je te zien krijgt.
Relaties zijn de ultieme kans om te groeien, liefje.
En er zijn twee onvolmaakt soldaten van liefde om bereid te zijn dat pad te bewandelen en het ongemakkelijke werk te doen.
Als je de laatste tijd je eigen spiegels hebt gezien en je zou graag eens eerlijk naar jezelf (of met je partner) willen kijken, en je zou graag wat steun willen... weet dan waar je me kunt vinden.
Ik heb je!
Veel liefs,
Michelle Â
|
NL 
EN